Zabieg odbywa się przy użyciu nowoczesnego urządzenia wytwarzającego specjalny rodzaj prądu o bardzo niskim natężeniu. Na początku zabiegu w kanale odbytu umieszcza się krótki wziernik - anoskop - aby uwidocznić i ocenić zmiany chorobowe. Aplikacja odbywa się za pomocą elektrody, którą dotyka się uwidocznionych guzków krwawniczych, uzyskując ich koagulację. Elektrodę przykłada się w miejscu pozbawionym unerwienia, więc nie powoduje to uczucia bólu. Nie jest potrzebne znieczulenie. Pacjent w trakcie zabiegu może mieć uczucie parcia na stolec co jest jedynym objawem ubocznym zabiegu. Elektrokoagulacja jednego guzka krwawniczego trwa kilka minut.

Zwykle już bezpośrednio po zabiegu pacjent odczuwa wyraźne zmniejszenie dotychczasowych dolegliwości. Hemoroidy jednak nie znikają od razu. Początkowo w ogóle nie zmniejszają się. Zabieg elektrokoagulacji powoduje zmniejszenie napływu krwi do hemoroidów, co w konsekwencji prowadzi do stopniowego zmniejszania się wielkości guzków krwawniczych w ciągu kilku tygodni. Dolegliwości jednak znikają bezpośrednio po zabiegu - zarówno dolegliwości bólowe, jak i krwawienia.

Przy małych hemoroidach wystarczy jeden zabieg. Przy dużych najczęściej zabieg trzeba powtórzyć 2 -3 razy aby osiągnąć pełne wyleczenie, jednak już po pierwszym zabiegu następuje wyraźna zauważalna poprawa - ustąpienie krwawień oraz zmniejszenie dolegliwości.

Zabieg nie powoduje powstawania żadnych ran, nie wymaga nakłuwania, stosowania igieł, noża chirurgicznego itd. Jest to metoda bezkrwawa. Jedynie czasami u osób szczególnie wrażliwych moze wystąpić niewielkie plamienie przez kilka godzin po zabiegu, a czasami uczucie swiądu. Profilaktyczne stosowanie leków flebotropowych przez kilka dni po zabiegu skutecznie zapobiega wystąpieniu tych dolegliwości.

Opisana metoda leczenia jest stosowana na całym świecie od kilkunastu lat. Jest stosowana coraz powszechniej ze względu na niekłopotliwy, bezkrwawy charakter zabiegu oraz brak powikłań. Skutecznośc zabiegu jest porównywalna z tradycyjnymi metodami operacyjnymi i oceniana na 0,5% - 2% nawrotów w zależności od wielkości hemoroidów, podczas gdy skutecznosć metod tradycyjnych oceniana jest na 3-5% a nawet do 20% nawrotów.

Co na temat metody elektrokoagulacji monopolarnej piszą w wielkiej internetowej encyklopedii - Chirurgiczne metody małoinwazyjne - zwróć uwagę na metody o nazwie ULTROID oraz HEMORON: Wikipedia - Hemoroidy >>> zobacz (link otwiera się w nowym oknie)

Przegląd metod leczenia hemoroidów

Metoda Milligana Morgana - hemoroidektomia otwarta
Klasyczna metoda powszechnie stosowana. Polega na wycięciu guzków krwawniczych i podwiązaniu naczyń doprowadzających guzka krwawniczego. Wycina sie trzy zespoły guzków krwawniczych pozostawiając rany do ziarninowania. W/g różnych analiz daje dość duży odsetek nawrotów nawet do około 20%.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu najczęściej podpajęczynówkowym. Po zabiegu zwykle kilka dni pacjent spędza w szpitalu, otrzymując silne leki przeciwbólowe. Leczenie poszpitalne trwa średnio około miesiąca.

Metoda Longo.
Metoda polega na wycięciu staplerem okrężnym fragmentu błony śluzowej odbytnicy powyżej linii zębatej, na wysokości szypuł naczyniowych guzków krwawniczych. Zabieg powoduje zamknięcie tych naczyń i podciągnięcie guzków krwawniczych ku górze, w głąb kanału odbytu.
Metoda daje około 10% nawrotów, zwykle wymaga leczenia szpitalnego i znieczulenia tak jak metoda poprzednia, jednak zarówno czas leczenia szpitalnego jak i poszpitalnego jest wyraźnie krótszy w tej metodzie, ponieważ nie jest rzadkością wypisanie pacjenta następnego dnia po zabiegu. Okres leczenia poszpitalnego zwykle mieści się w granicach tygodnia.
Metoda Longo mimo większej skuteczności jest rzadziej stosowana ze względu na koszty o 50% większe niż w metodzie Milligana Morgana (koszt staplera) Jeżeli hemoroidom towarzyszy wypadanie odbytu, to metoda Longo jest dobrym rozwiązaniem.

----------Inne metody operacyjne-----------

Hemoroidektomia zamknięta Fergusona - rany po hemoroidektomii zamyka się szwem ciągłym. Metoda ta nie ma wyraźnej przewagi nad metodą Milligana - Morgana.
Hemoroidektomia podśluzówkowa Parksa
Hemoroidektomia sposobem Whiteheada - metoda nie stosowana ze względu na zbyt dużą ilość powikłań.

MOŻLIWE POWIKŁANIA LECZENIA CHIRURGICZNEGO:
- krwawienie po zabiegu (wczesne i późne)
- odruchowe zatrzymanie moczu
- ropień okolicy rany
- przedłużone gojenie ran, szczególnie w przebiegu innych chorób,
- zwężenie odbytu
- nietrzymanie stolca - przy zbyt głębokim wycięciu hemoroidów może dojść do uszkodzenia zwieracza odbytu

METODY NIEOPERACYJNE

Kriohemoroidektomia Metoda nie jest obecnie zbyt popularna ze względu na bóle po zabiegu oraz trudności techniczne
Fotokoagulacja podczerwienią laser infrared - Metoda wydawała się bardzo obiecująca. Nie daje jednak oczekiwanej wysokiej skuteczności. Po zabiegach mogą być bóle oraz niewielkie krwawienie. Często krótkotrwały ból (kilkusekundowy) pojawia się w czasie zabiegu.
Metoda Barrona - W tej metodzie zakłada się gumki - podwiązki zaciskające fałd błony śluzowej doprowadzając do zaciśnięcia szypuły naczyniowej guzka krwawniczego. W tej metodzie normą są krwawienia oraz bóle po zabiegu. Zaletą tej metody jest szybkość wykonania. Wadami - bóle po zabiegu, krwawienie, ryzyko powstania ropnia, oraz ścisłe rygory przez kilka tygodni po zabiegu.
Lepsze efekty daje połaczenie tej metody z krioterapią.
Skleroterapia guzków krwawniczych - metoda polegająca na ostrzyknięciu guzka krwawniczego odpowiednią substancją doprowadza do zwłóknienia okolicy guzka krwawniczego, co powoduje zmniejszenie wielkości i ruchomości guzka,
Elektrokoagulacja monopolarna - przy użyciu aparatu Hemoron (lub Ultroid), metoda jest niekłopotliwa, zabieg można wykonać bez specjalnego przygotowania, po zabiegu nie ma zwykle dolegliwości bólowych i krwawienia, metoda jest tania i skuteczna.

Stopień zaawansowania choroby hemoroidalnej określamy w czterostopniowej skali Parksa:

I stopień
dolegliwości: krwawienie, uczucie parcia
objawy: guzki krwawnicze uwypuklające się do światła kanału odbytu, widoczne we wzierniku, szczególnie w czasie parcia, ale nie wychodzące poza odbyt

II stopień
dolegliwości: krwawienie, sączenie z odbytu, świąd,
objawy: podczas oddawania stolca, parcia wypadajace hemoroidy są widoczne i wyczuwalne na brzegu odbytu, lecz samoistnie powracaja do poprzedniego położenia po zakonczeniu parcia

III stopień
dolegliwości: krwawienie, sączenie, świąd, brudzenie bielizny
objawy: guzki krwawnicze wypadające w czasie oddawanai stolca, można odprowadzić palcem,

IV stopień
krwawienie sączenie świąd brudzenie bielizny, ból
objawy: guzki krwawnicze nie dające się odprowadzić do wnętrza odbytu

Do leczenia małoinwazyjną metodą elektrokoagulacji kwalifikują się pacjenci z I, II i III stopniem zaawansowania choroby, ponieważ jedynie w tych przypadkach możemy obiecać wyleczenie. W II i III stopniu zaawansowania choroby może być potrzebne wykonanie 2 lub 3 zabiegów zanim osiągnie się pełne wyleczenie, ale powtarzanie zabiegów nie stanowi problemu ze względu na ich małą inwazyjność i dobrą tolerancję przez pacjentów.

Mimo, że osoby z IV stopniem zaawansowania hemoroidów powinny być leczone operacyjnie, to w razie istnienia bezwzględnych przeciwwskazań do operacji lub braku zgody pacjenta na operację możemy podjąć się leczenia, ponieważ również w takich zaawansowanych stanach zabiegi elektrokoagulacji przynoszą wyraźną ulgę i zmniejszenie lub nawet całkowite ustąpienie krwawień.